من بسيجي ام  کبوتر خوش الحان آزادي انسان

من بسيجي ام،زاده انقلاب و پرورش يافته امام و در دامان سنگر رشد کرده ام.

من بسيجي ام مرغ آغشته به عشقي که جايش در اين دنيا نيست،دانش آموز

مدرسه عشق و پابرهنه مغضوب ديکتاتورها.من بسيجي ام،چشمان بيدار انقلاب.

رهبرم بر بازوانم بوسه زده و هرگز نمي توانم بازوي ديگري باشم.

من بسيجي ام،آماده مرگ،حرف آخرم را بر بالين شهيدان گفته ام،

از امام(ره)خواسته ام سرم را به زانو بگيرد و به خون همه شهيدان

سوگند که تا کنون سر به زانوي احدي نگذاشته ام.من مانده ام تا

يادآور مظلوميت مظلوماني باشم که در دشت سوزان شلمچه،

کبوتروار در خون خويش دست و پا زدند،تا شجره طيبه انقلاب آبياري گردد،

جان بگيرد وثمره دهد.من مانده ام تا درس عشقي را که در جبهه از

معلمان حقيقي اش با همه جان گرفته ام بر عشق جويان ناموفق بخوانم.

من جامانده قافله ام،قافله سرخي که شرافت.شهامت و شهادت را براي

آنها که مي خواهند خوب زندگي کنند به ارمغان آورد.

من بسيجي ام،آنگاه که بدنيا آمدم کامم را با دشمني با ابرقدرتها برداشتند.

هيچگاه کينه آنها را از دلم بيرون نخواهم کرد.آنها قلب امام را شکستند

و بارها او را آزردند،آنها بسياري از دوستانم را پيش چشمانم غمزده به خاک

افکندند،بچه بسيجي هاي مظلومي که جز نجات بيچارگان هيچ قصدي

نداشتند.آنها شادي را ناجوانمردانه از خانه شهدا بسرقت بردند چشمان

بيشماري از مادران را به درب خانه هايشان خيره گذاردند،نه،نه،هيچگاه

براي يک لحظه کينه شان را از قلب سوخته ام نميرانم،به خون همه

شهيدان سوگند که خواب راحت را از ديدگانشان خواهم ستاند.به خون سرخ

بچه بسيجي هاي گمنام تا آخر خواهم ماند و تا آخر بسيجي خواهم بود.