اشک هاودردها رنگهاوبازهم رنگها...امااين روح جوان هنوزپابرجاست.
خداوندا ببين که بنده کوچکت هنوزبرپاهاي خوداستواراست...پروردگارا...
جوانه نوپاي گل اميد...سخت کارمي کندحتي دراين بيابان بي آب وعلف...
چون تومي خواهي!چون توآب وخورشيدش مي شوي...توبرايش دست
مي زني و اومست وترانه خوان همچنان مي آيد...مي آيدومي آيد.
اوکه آن شب به اشک هايش مي خنديدتونبودي.
بي رحمي افکاروطوفان وحشت آينده...وگل تنهاي اميدکه برهنه وتنها به
اميدروزآفتاب درآغوش کولاک ميخنديد...توبرايش دست مي زدي تاازپانيفتد...
و اوکه به خنده هايش هم خنديدتونبودي.
خداياتوپناه گل اميدي تونگهبان خنده هاواشکهايش ومهربان ترين درتمام
لحظه هايش...تودرصحراي سوزانش شبنم تازه عشقي...توتنهاقرص سيمين
دراين شبهاي تاريک اشکي...خداوندا...يادتونسيم مهراست.سرشارازنويدآزادي...
اکنون گل اميدبراي دل ترانه تو رامي خواند.
خداوندا اوکه به عاشقانه هايش هم مي خنددتونيستي.
اومي خنددتاريشه هايش بلرزد...خداياتوپناه گل اميدباش دراين خنده بازارتلخ!
ما آدماهميشه مي ترسيم وهميشه اميدواريم...اماوقتي که به طرف خداميريم
فقط پيروزيه...شکستي درکارنيست!...
فقط يه نکته:«يکي هست که هميشه مارو ميترسونه وبه آرمانهاي ما ميخنده
تاماخودمونو تحقيرکنيم وخودمونو به خنده اون ببازيم.»
بايدمواظب اون يکي باشيم.اگه کسي به اشک هامون خنديدهمونه...
اگه روزي واسه خداعاشقانه اي گفتيم وکسي خنديدهمونه...
واگه روزي به لبخندشوقمون کسي خنديدهمونه!مواظبش باشيم!
چون اگه تشخيصش بديم حقيرودرمونده ميشه
  و«خداازمافقط همين يه کارومي خواد!»که کارسختيه وآسونم هست!
خداميگه :«پس شمامؤمنان بادوستان شيطان بجنگيد(ازآنهابيم وانديشه مکنيد)
که مکروسياست شيطان بسياراست وضعيف است.»
                                                            (سوره نسا76...ترجمه استادمهدي الهي قمشه اي)
   
     ازنوشته هاي بهنام عزيزي_دانشجوي مهندسي صنايع شهيدباهنرکرمان

                                  از دل نوشته های دوست عزیز خانم زهرا عباسی-دوم تجربی-ساری

جناب حجةالاسلام والمسلمين سيدمحمدميرزاي موسوي بيرجندي ازخطباومرثيه سرايان اهل بيت عصمت وطهارت(ع)مي باشند که مردم شهربم،ساليان متمادي است بانواي گرم وخالصانه ايشان
آشناهستند.ايشان قضيه ملاقات خودرا اين چنين بيان فرمودند:ماه شعبان المعظم سال1423قمري بودکه به همراه جمعي به قصد زيارت حرم حضرت سيدالشهدا(ع)عازم کربلاي معلّي شديم،دربين
راه به عنوان خداحافظي ازعمه بزرگوارمان واردشهرمقدس قم شده ودر زائرسراي حضرت معصومه(ع)مستقر شديم،شب اول به حرم مطهر مشرف شديم ونماز مغرب وعشاء رادرآن جا به جا
آورديم وبعدبه سمت محل اقامت حرکت کرديم،من بودم و3نفر از همراهانم،به بازارچه رسيديم که
نزديک حرم حضرت معصومه(ع)بود.آنها رفتند براي شام مقداري سبزي بخرندومن منتظر ماندم،دراين
هنگام ديدم جواني خوش قامت درحالي که عباي مشکي وقباي عربي پوشيده وعمّامه سياهي
برسر داشت باسيمائي زيباوابرواني کشيده وچشماني درشت به طرف من آمدوگفت:سلام عليکم
سيدمحمد،ان شاءالله عازم کربلاهستي؟عرض کردم:بله،عازم کربلاهستم،شمامرا از کجا مي-
شناسيد؟فرمود:چه کار داري،تورامي شناسم.وبه راهش ادامه داد.من هم ناخودآگاه با او همراه
شدم،در بين راه ايشان ازجيبشان 2عددشکلات به من عنايت کرده وفرمودند:خدمت حضرت موسي-
بن جعفروحضرت اميروحضرت سيدالشهداءوابالفضل العباس(ع)که مشرف مي شوي،التماس دعاي
مخصوص دارم.ودوباره دست مبارکش را در جيبش برده واين بار شيشه عطري به من عنايت کردو
فرمود:«وقتي به حرم مطهر ائمه اطهار(ع)رفتي،اين عطر رابه ضريح آنهابزن.»مجدداًعطر ديگري
عنايت کرده وفرمودند:«اين عطرهم به حرم ها که رفتي به خودت بزن»دراين هنگام به سر کوچه
زائرسراي حضرت معصومه(س)رسيده بوديم که باز آن جوان فرّخ روي از دست خود انگشتري بيرون
آورد وبه من دادوفرمود:اين انگشتر درّ علي(ع)است،متبرک است وهديه من به شماست که به کربلا
مي روي.جوهرکلامش رنگ صفاومحبت عجيبي داشت وموج نگاهش تا اعماق قلبم نفوذ کرد.به
ايشان عرض کردم:آقا شما که هستي؟اسم وفاميل شما چيست؟
فرمود:«به فاميل من کاري نداشته باش،من هم سيّد هستم،نامم سيّدبن الحسن ونام پدرم علي -
بن ابيطالب(ع)است.»عرض کردم:آقاشماکه سيدهستيد چرا پارچه سبزنداري؟در اين هنگام تبسمي
نمودوباچهره اي به لطافت گل فرمود:همين خوب است.وبعدبا من خداحافظي کردورفت.
رفقايم که دراين مدت به کلي آنهارافراموش کرده بودم،نزد من آمدندوگفتند:اين طلبه جوان آشناي توبود؟گفتم:نه،تابه حال ايشان را نديده بودم ولي عجيب بود او مرا مي شناخت ومرابه اسم صدا
مي زد.يک مرتبه به خود آمدم وبا اضطراب به دوستانم گفتم:نکند اين آقاي بزرگوار حضرت مهدي-
(ارواحنافداه)بودکه رفت؟!وبي درنگ چهارنفري به دنبالش گشتيم اما اثري از او نبود.نشستيم وغم بار
گريه کرديم،مخصوصاًمن خيلي اشک ريختم که چرامولايم حجةبن الحسن(ع)راکه فرمودمن فرزند
علي بن ابيطالب(ع)هستم وبامن اين همه مهرباني کرد نشناختم.
«خدايا زيارت بامعرفت او رانصيب ماهم بفرما»    آمين                    خورشيدمکه10ص18

امام خميني(ق س)درباره اتفاق جهانيان وپيروان اديان پيرامون حضرت ولي عصر(عج)ونداي توحيدي
آن حضرت مي فرمايند:
_مهدي منتظر در لسان اديان وبه اتفاق مسلمين از کعبه ندا سر مي دهد وبشريّت را به توحيد
مي خواند.
_ابراهيم خليل در اول زمان وحبيب خدا وفرزند عزيزش مهدي موعود (روحي فداه)در آخر زمان از
کعبه نداي توحيد سر دادند ومي دهند.

اين سخنراني را امام علي(ع)در روزهاي نخست خلافت خود درسال35هجري در مدينه ايراد فرمود:

ضرورت اطاعت از دستورات الهي:
مردم!از آنچه خداوند بيان داشته بهره گيريد،واز پندواندرزهاي خدا پند پذيريد،ونصيحت هاي او را قبول
کنيد،زيرا خداوند با دليل هاي روشن،راه عذر را به روي شما بسته وحجت را بر شما تمام کرده است.
واعمالي که دوست دارد بيان فرموده واز آنچه کراهت دارد معرفي کرد،تا از خوبي ها پيروي واز بدي ها دوري گزينيد.همانا رسول خدا(ص)همواره مي فرمود:«گرداگرد بهشت را دشواري ها(مکاره)
وگرداگرد آتش جهنم را هوسها وشهوات گرفته است.»
آگاه باشيد!چيزي از اطاعت خدا نيست جز آن که با کراهت انجام مي گيرد،وچيزي از معصيت خدا نيست،اينکه با ميل ورغبت عمل مي شود.پس رحمت خداوند بر کسي که شهوات خود را مغلوب
و هواي نفس را سرکوب کند،زيرا کار مشکل،بازداشتن نفس از شهوت بوده که پيوسته خواهان نافرماني و معصيت است.
بندگان خدا! بدانيد که انسان با ايمان،شب را به روز،وروز را به شب نمي رساند،جز آن که نفس خويش
را متهم مي داند،همواره نفس را سرزنش مي کند،وگناهکارش مي شمارد.
پس در دنيا چونان پيشينيان صالح خود باشيد،که در پيش روي شما در گذشتند وهمانند مسافران،خيمه خويش را از جا درآوردند وبه راه خود رفتند.

به آمار جالبي که اداره آمار سازمان ((cia))منتشر کرده است توجه کنيد:

_جمعيت دنيا درحال حاضر 6ميليارد و500ميليون نفر است.
_جمعيت مسلمانان 2ميليارد نفر است.
_يک ميلياردو150ميليون نفر از مسلمانان سيگار مي کشند.
_بزرگترين شرکت تجاري سيگار جهان ((فليپ موريس))است که12%از سود اين شرکت در اختيار
اسرائيل قرار مي گيرد.
_مسلمانان درهر روز 800ميليون دلار صرف خريد سيگار موريس مي کنند.
_ميانگين سود شرکت موريس 80ميليون دلار در روز است.
_9ميليون و6هزار دلار هر روز از جيب مسلمانان به جيب اسرائيل سرازير مي شود.

مرحوم علامه طباطبايي به فردي که چنين سؤالي از ايشان پرسيده بود پاسخ لطيفي دادند.فرمود:صلواتي که مي فرستيم اولاً از خودمان چيزي اهدا نمي کنيم بلکه به خداعرض مي کنيم
واز او مي خواهيم که بر پيامبر وخاندانش رحمت ويژه بفرستد وثانياًگرچه اين خاندان نسبت به ما محتاج نيستند ولي به ذات اقدس اله که نيازمندندوبايد دائماًفيض الهي بر آنها نازل شود.ما با اين صلوات در واقع خودرا به اين خاندان نزديک کرده ايم.بعد مثال مي زدند ومي فرمودند:اگر باغباني
در باغي که همه گلها وميوه هايش ملک صاحب باغ است کار کند واز صاحب باغ حقوق بگيرد،روز
عيد،يک دسته گل از باغ تهيه کند وبه حضور صاحب باغ ببرد آيا عمل او موجب تقرب به صاحب باغ است يا نه؟مسلماًهست.اين عمل نشانه ادب باغبان است.صلوات هم ادب مارا ثابت مي کند والاّ
ماکه از خودمان چيزي نداريم.بلکه از ذات اقدس اله مسئلت مي کنيم بر مراتب ودرجات اين بزرگواران
بيفزايد وهمين عرض ادب براي ما تقرب است.

                                       توصيه هاوپرسش هادرمحضرآيت الله جوادي آملی