اولين بارکه ازته دل اين جمله راگفتم ضرورتش براي من روشن شده بود:
«بارخداوندالحظه اي ماراتنهامگذار»هدايت راومراقبت راازسوي اومي توان ديد.
حالاخودموني تر...حيفه که آگاهانه زيرسايش نباشيم...يعني خودمون بخوايم و
خودمون بدونيم.يعني ايمان داشته باشيم...يادمه بعدش گفتم:خدايادلامونوبانور
ايمان روشن کن.راستي يه مثال خيلي جالب:«خدانورآسمانهاوزمين است.داستان
نورش به مشکاتي ماندکه درآن روشن چراغي باشدوآن چراغ درميان شيشه اي
که تلالوآن گويي ستاره ايست درخشان وروشن ازدرخت مبارک زيتون،باآنکه شرقي
وغربي نيست شرق وغرب جهان بدان فروزان است وبي آنکه آتشي زينت آن رابرافروزد
خودبه خودجهاني راروشني بخشدکه پرتوآن نورحقيقت برروي نور معرفت قرار گرفته
و اوهرکه رابخواهدبه نورخودهدايت کندواين مثل هاراخدا براي مردم هوشمندمي زندو
خدابه همه امور داناست.
                                                          (نور35...ترجمه:استادمهدي الهي قمشه اي)

               ازنوشته هاي بهنام عزيزي_دانشجوي مهندسي صنايع شهيدباهنرکرمان

ازکتاب امالي مجلس اول حديث2:
«عن أبي هريره من صام يوم ثمانيه عشره من ذي الحجة کتب الله له صيام ستّين شهراًِ؛وهويوم غديرخمّ لمّاأخذرسول الله-صلي الله عليه وآله-علي بن أبي طالب-عليه سلام-وقال:ألست أولي بکم
من أنفسکم؟قالو:نعم يارسول الله؛قال:من کنت مولاه فعليّ مولاه.فقال له عمر:بخ بخ!يابن أبي طالب
أصبحت مولاي ومولي کل مسلم.فأنزل الله عزّوجل:اليوم أکملت لکم دينکم.»

ابوهريرة گفت هرکه روزهيجدهم ذيحجه راروزه بداردخداوند ثواب روزه شصت ماه رابرايش بنويسدوآن
روزغديرخم است،روزي که رسول خدا(ص)دست علي(ع)راگرفتوفرمود:آيامن ازمؤمنان به خودشان
اولي نيستم؟گفتند:بلي يارسول الله؛فرمود:هرکه رامن مولايم علي اورامولاست،عمربه اوگفت:
به به اي پسرابوطالب مولاي من ومولاي هرمسلمان گرديدي.پس خداي عزوجل اين آيه رافرستاد:
«امروزدين شمارابرايتان کامل کردم.»
                                                                       ارمغان غدير(استادعبدالله فاطمي نيا)

ازحرص بگريزيدکه آدم ازسرحرص ميوه درخت بخورد.

ازحسددوري جوييدکه قابيل ازسرحسدهابيل رابکشت.

وبدينسان تکبروحرص وحسد،سرچشمه همه گناهان هستند.
                                                                                                رسول اکرم(ص)نهج الفصاحه

شايد به عرضتان رسيده باشد که يکي از آداب مجلس علم آن است که معلم به متعلّمان ومخاطبان
درود بفرستدوسلام کند.اين ادبي است که ذات اقدس اله درسوره مبارکه انعام به ما آموخت،فرمود:
«واذاجاءک الّذين يؤمنون باياتنا فقل سلام عليکم»يعني وقتي مؤمنين براي فراگيري علوم الهي به محضرتو آمدند بگو سلام عليکم.مخاطباني که درمجلس رسول اکرم(ص)شرف حضور داشتند دو گروه بودند.متوسطين آنها سلام را از خودپيامبروبرخي از آنها سلام را از خدا دريافت مي کردند.البته
سلام خدا همان اعطاي سلامتي است.اين طور نيست که خدا لفظاً به کسي سلام کند،ومهمترين نوع سلامتي هم،سلامتي دل است.
اگر دلي ازياد غير خداخالي بود چنين دلي سالم است.وقتي ظرف دل سالم بود جابراي مظروف وجود
دارد وآنگاه است که علوم ومعارف را در چنين ظرفي مي ريزند.بنابراين ذات اقدس اله اول به انسان ظرف مي دهد بعد ظرفيت ودر نهايت مظروف عطا مي کند.
از طرف ديگر سلامت دل درشکستن دل است ولذا اگر انسان حالي پيدا کرد که دلش شکست بايد
شاکر باشد،اگر مطلبي فراگرفت بايد شاکر باشد چون همه اينها از عطاياي الهي است.به هر حال سلامت دل نيمي از راه است براي اينکه ظرف سالم،مادامي که تهي از مظروف باشد سودي ندارد.
اينکه ما درعرض ادب به پيشگاه معصومين عليهم السلام در زيارت ها عرض مي کنيم السلام عليکم ورحمةالله وبرکاته اين سلامت مربوط به سلامت قلب وظرف است وآن رحمتي که مسءلت مي کنيم ناظر به مظروف است يعني درواقع از خدادو چيز طلب مي کنيم يکي سلامت ظرف دل و دوم داشتن مظروف خوب،يعني از خدا مي خواهيم که رحمت وبرکات خودرا برقلب ما،نازل کندوقلب مارا از ياد غير خود تطهيرنمايد.
                                                               توصيه هاوپرسش هادرمحضرآيت الله جوادي آملي

_کتاب امانتي:چندسال پيش،ازيکي از دوستانم در دانشگاه کتابي را امانت گرفتم ولي بعد از تمام شدن درسمان از هم جدا شديم و ديگر نتوانستم او را ببينم وآدرسي هم از او ندارم،حال تکليف کتاب
چه مي شود؟     همه مراجع:چنانچه از پيداکردن او مأيوس هستيد،بايد آن را با اجازه مجتهد،از طرف
صاحبش به فقير صدقه دهيد.ولي اگر مي دانيد که او راضي است،کتاب براي خودتان باشدواستفاده
از آن بي اشکال است.
تبصره.از ديدگاه عده اي از مراجع تقليد(سيستاني،فاضل،تبريزي،مکارم و وحيد)گرفتن اجازه ازمجتهد جامع شرايط بنابراحتياط،واجب است.
_غيبت استاد:غيبت درمسائلي که اگر درباره آن صحبت نشود،حل نمي گردد(مثلاًدرباره استادي که
خوب درس نمي دهد)چه حکمي دارد؟       همه مراجع:بيان نقطه ضعف استاد نزد مسئولان ويا در
مقام مشورت،اشکال ندارد.به طور کلي در مواردي که مصلحت غيبت،اهم از مفسده آن باشد،غيبت
حرام نيست.
_نگاه به استاد:حکم نگاه به صورت استاد زن،در هنگام تدريس چيست؟
همه مراجع(بجز صافي):اگر بدون قصد لذت وترس افتادن به حرام باشد،اشکال ندارد.
صافي:بنابراحتياط واجب بدون قصد لذت نيز جايز نيست،ولي اگر نگاه اتفاقي باشد،اشکال ندارد.
_استاد بدحجاب:استاد مابدحجاب است وحجاب شرعي را رعايت نمي کند ودر هنگام نوشتن مطالب
روي تخته سياه،دست و موهاي سر او بيش از اندازه ظاهر مي شود،تکليف چيست؟
امام،خامنه اي،صافي،فاضل ونوري:نگاه به او -هرچند بدون قصدلذت-اشکال دارد.
بهجت:نگاه به او-هرچندبدون قصدلذت-جايزنيست.
تبريزي،سيستاني،مکارم و وحيد:درصورتي که از زنان بي باکي است که اگر اورا امر به حجاب کنند،
اعتنا نمي کند،نگاه به او-بدون قصدلذت وترس افتادن به حرام-اشکال ندارد.